Bo we mnie jest seks…

Anita: szwedzka nimfetka (Anita – ur en tonårsflickas dagbok, 1973), reż. Torgny Wickman

…szkoda tylko, że nie może znaleźć zdrowego ujścia. Nastoletnia Anita (Christina Lindberg) cierpi na nimfomanię o podłożu psychologicznym. Przyczyną dolegliwości bohaterki był i nadal jest sposób traktowania ją przez rodzinę. Brak miłości ze strony rodziców, wręcz pogarda dla Anity i faworyzowanie jej młodszej siostry, która notabene wdała się w mamusię i tatusia. Osamotniona i pogrążona w smutku, Anita próbuje pozbyć się seksualnej żądzy przez stosunki z przypadkowymi mężczyznami (ćpunami, pijakami, bezdomnymi, ludźmi starszymi i młodymi chłopcami). Problemy w szkole i opinia puszczalskiej to tylko wierzchołek jej problemów.

Szwedzki erotyk z lat 70. A właściwie to dramat obyczajowy doprawiony erotyką z racji poruszanego tematu. Wydarzenia rozgrywają się na dwóch płaszczyznach czasowych. Teraźniejszość, czyli rozmowy Anity z Erikiem (Stellan Skarsgård), studentem psychologii i próba rozwiązania jej problemu. Oraz przeplatane z tymi scenami wydarzenia z przeszłości, a mianowicie perypetie Anity w rodzinnym domu i jej erotyczne przygody w mieście. Erik, jak przystało na młodego studenta, służy pomocą bohaterce, przy okazji zakochując się w tymże dziewczęciu. Jako że Anita nie odczuwa przyjemności przy zbliżeniu z mężczyznami, uprawiając seks jedynie z wewnętrznego przymusu, lekarstwem będzie nauczenie się osiągania orgazmu. Ot cały ambaras.

Przez cały film utrzymany jest dość poważny ton – nie jest to radosne exploitation o rozpasaniu seksualnym. Wszak zagadnienie jest jak najbardziej poważne i zostało potraktowane w odpowiedni sposób. Niestety dla Anity: szwedzkiej nimfetki, czas zrobił swoje. Film ogląda się z lekkim uśmiechem na ustach – nieco drewniana gra aktorska, słabe dialogi, dosyć absurdalne sytuacje. Koniec końców, to dość poczciwy i trochę naiwny obrazek ze Szwecji lat 70. Pani Lindberg ma okazje do paradowania nago, a młody Stellan Skarsgård do zagrania jednej z pierwszych ról. Całkiem sympatyczne, choć moje życie toczyłoby się tym samym torem, gdybym nie obejrzał tego filmu. Jeśli ktoś szuka większych ilości seksu i perwersji – nie ten adres.

Reklamy

Informacje o Bezdroża kinomana

Entuzjasta kina, lubię ratować od zapomnienia.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Film i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s